در ابریشم عادت آسوده بودم تو با بال پروانه من چه کردی.....

گاهی دلم هیچ چیز نمیخواهدجز گپ ریز ریز با مادرمهی من حرف بزنمهی او چای تازه دم بریزدهی چایام سرد بشودهی دلم گرمآنجا که چایات سرد میشودو دلت گرمخانه مادر است + نوشته شده در چهارشنبه پنجم اردیبهشت ۱۴۰۳ ساعت 8:26 توسط سوری  | 

رابطه تان را احيا كنيد...نگذاريد به راحتي از دست برود...نبضش را بگيريد هر از گاهىببينيد مي زند؟!هرچقدر هم كم جان، احيائَش كنيد...بعضى رابطه هافقط يك شوك مي خواهند،تا برگردند به روزِ اول...يك تنفسِ دهان به دهان! + نوشته شده در چهارشنبه پنجم اردیبهشت ۱۴۰۳ ساعت 11:54 توسط سوری  | 

گر کس بودی که زی توام بفگندی خویشتن اندر نهادمی به فلاخن

نوعی بی خـیالی هست که معمولا بعد از انتظار کشیدن های طـولانی پیش می آید.بعد از مـدتها تلاش کردن...دویدن و به در و دیوار زدن بعد از مدتها خواستـن بی نتیجه!یکدفعه احسـاس میکنی خسـتهای، بـُریدهای، دیگر توانـش را نداری و هیچ چیز برایت مهم نیست.به اینجا که میرسی فقط دلت میخواهد تماشا کنی.برایت فـرقی نمیکند رسیدن یا نرسیدن،آمدن یا نیامـدن، ماندن یا رفتنبه اینجا که میرسی،نه دلتـنگ می شوی نه دلخـوشمیگویی بیخیـال!و این بیخیالی غمـگینترین حس دنیاست..! + نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم فروردین ۱۴۰۳ ساعت 10:44 توسط سوری  |